Van zorg naar care, een verslag van de eerste brainstormsessie “Omdat veranderen in de zorg moet”. Wat kunnen we vandaag bedenken. Wat kunnen we morgen gaan doen?

Geplaatst op Geupdate op

CaptureMaandag 16 december was het zover… Die dag werd een eerste brainstorm over samenwerken in de zorg georganiseerd. Want een ding is zeker, we kunnen niet langer zo door blijven gaan. Veranderen in de zorg moet. Zorg is niet langer het exclusieve domein van de overheid. Ook andere zorgprofessionals hebben een direct belang (financieel en/of operationeel) om hun klanten proactief, persoonlijk én vooral langdurig te begeleiden bij een actieve en gezonde leefstijl. Een verslag van deze (geslaagde) avond.

 De zorg is een sector waarin de laatste jaren veel veranderd is. En dan hebben we het niet alleen over opgelegde veranderingen zoals bezuinigingen ,  wet en regelgeving. Maar ook over trends als de patiënt centraal stellen, selfservice en de toename aan behandelmogelijkheden, technologie, informatie, digitale  gegevens en ontsluiten ervan. De hoogste tijd dus om de koppen eens bij elkaar te steken en een zo breed mogelijke verbinding aan te gaan met  innovatieve denkers die direct  en/of indirect betrokken zijn bij de zorgsector. Want een ding is duidelijk; als we in de zorg blijven doen wat we altijd deden, en zien wat we altijd zagen, krijgen we niet meer (gedaan) wat we altijd (gedaan) kregen. As we het welbevinden van de mens voorop willen stellen, dan zullen we breed, uit de domeinen tredend, samen moeten bouwen en oplossingsgericht gaan werken.

Na een korte voorstelronde, een introductie film’’ De Toekomst van Gezondheid – Adjijedj Bakas’’,  uitleg over het  doel en opzet van het initiatief gaan we met zijn allen een constructieve discussie aan.

Stellingen maken de tongen los

De brainstorm werd natuurlijk wel enigszins in banen geleid.  Aan de hand van een aantal stellingen werden zienswijzen en ideeën over en weer besproken.  Voorbeeld:  als het gaat om autonomie en verantwoordelijkheid;  Is de mens (in principe) autonoom en in staat om zelf verantwoordelijkheid te nemen? Of wordt daar toch anders over gedacht? De meningen uit de zaal waren zeer uiteenlopend. “Ouderen, maar ook baby’s,  zijn niet altijd in staat om zelf verantwoordelijkheid te nemen”, werd er – terecht – geopperd. En deze stelling geldt volgens veel aanwezig ook alleen wanneer patiënten beschikken over de juiste kennis of in de juiste psychische ‘staat van zijn’. Kortom: de stellingen deden waarvoor ze bedoeld waren, ze zorgden voor gespreksstof en maakten duidelijk dat een eenduidig antwoord er niet is.

In de ideale wereld… 

Aan het eind van de brainstormsessie werden ook voorzichtig conclusies getrokken. Hoe ziet de zorgsector eruit als we in een ideale wereld leven? “Dan beheer ik mijn eigen dossier”, werd er geroepen. En “Het EPD staat dan in the cloud.” Dit riep ook weer nieuwe vragen op. Mogen en kunnen er dan autorisatie wijzigingen worden doorgevoerd? En bepalen patiënten zelf hoe open het dossier is? Wie is er in de lead om wijzigingen door te voeren en heeft de hele wereld hetzelfde EPD. Moeten we grensoverschrijdend gaan denken? Etc.  Interessante vragen waar zeker verder over nagedacht en gesproken moet worden. Althans  naar mijn mening. Want door het enthousiasme van alle aanwezigen en in verband met tijdgebrek hebben we de brainstrom af moeten ronden en is er  over de stellingen met betrekking tot preventie en innovatie nog geen  discussie gevoerd..

Nog lang niet uitgesproken

Er is dus nog genoeg gespreksstof over. Dit blijkt ook bij de afsluitingsronde waar de vraag werd gesteld of betrokken dit initiatief zinvol gevonden hebben en door wilden, zo ja. wat we misten om de vervolgstappen te kunnen zetten en op welke wijze we deze vervolgstappen dan gezet zouden moeten worden.  Iedereen was vol enthousiasme om door te gaan. De diversiteit van de groep werd enorm gewaardeerd. Er werd  wel aangegeven dat  de discussie nu nog een erg hoog abstractieniveau had. De wens is dat we dit graag willen laten landen om er vervolgens door middel van  een aantal concrete stappen handen en voeten aan gaan te geven . Daar gaan we met zijn allen voor.! Wilco en Yvonne hebben de mogelijkheid om de volgende sessie casuïstiek in te brengen. We kunnen  dan vanuit de praktijksituatie  met de bagage uit deze sessie verder vorm  gaan  geven aan dit initiatief. Het idee om de groep uit te breiden wordt op dit moment nog niet door iedereen zinvol  geacht. Besloten wordt daarom  de volgende sessie in te gaan met uitbreiding van de personen die nu door omstandigheden niet aanwezig konden zijn. Een afweging zal elke sessie opnieuw worden gemaakt.

Aan iedereen de vraag ter voorbereiding  voor de volgende sessie  kort samen te vatten waar Zorg 3.0 voor zou moeten staan. Wat is de ultieme situatie.  En wat voor naam gaan we geven aan dit initiatief?

Wij wensen een ieder hele goede feestdagen en hopen op een inspirerend gezond en inovatief2014.

Wil  je meer weten? Dat kan! Pieter Rahusen Wil Zwart en Alice Kroeze.  weten alles over de georganiseerde brainstorm en een eventueel vervolg). Heb je zelf ideeën? Wij horen / lezen ze graag!

Zie hier de slides van de avond en stellingen:

Optimaliseren van de zorg Final_2013

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s